35 22029 Formy silikonowe. Trylinka i płyta chodnikowa

Instrukcja zestawu 35 22029 do pobrania

Płyty chodnikowe to najpopularniejsza nawierzchnia ciągów pieszych. Wykorzystywana są na placach i deptakach, ale również umożliwia stworzenie ciekawej ścieżki w ogrodzie.
Trylinka - sześciokątne płyty betonowe używane są zazwyczaj do budowy nawierzchni parkingów, składowisk, tymczasowych dróg. Trylinka stosowana jest również do zabezpieczania i utwardzania pochyłych nawierzchni wkopów lub nasypów. Często wykorzystywana była do zabezpieczeń skarp w obiektach hydrotechnicznych.
Nazwa pochodzi od nazwiska polskiego wynalazcy Władysława Trylińskiego, który 15 września 1933 r. opatentował nawierzchnię z betonowych płyt sześciokątnych.
W celu zwiększenia trwałości, górna powierzchnia płyty powinna być wzmocniona kruszywem kamiennym. Z oryginalnej specyfikacji z 1932 roku wynika, że płyty betonowe dla jezdni powinny mieć górną powierzchnię ze szczelnie ułożonych grubszych ziarn tłucznia (6 do 8 cm) z twardego kamienia, np. granitu, bazaltu, kwarcytu lub też może być użyty kamień polny pod warunkiem starannego sortowania. Na dno formy układa się ręcznie gruby tłuczeń, który zalewa się najpierw zaprawą cementową, potem formę wypełnia się betonem z drobniejszego tłucznia. Według zastrzeżenia patentowego z 1932 roku boczne krawędzie płyt należało przed ułożeniem pokryć warstwą smoły lub asfaltu. Ponieważ przy wyrobie trylinki nie stosowano wibracji ani prasowania, ustępowała ona pod względem jakości nowoczesnym elementom brukarskim. Zachowały się jednak nawierzchnie liczące ponad 60 lat. 
Do odlewów zalecamy użycie gipsu odlewniczego lub dentystycznego. Formy należy myć w ciepłej wodzie z małą ilością detergentu.

Do kupienia w MojeHobby.pl